„Mad Max: Na drodze gniewu” (2015) – 16 ciekawostek z filmu

Prześladowany przez demony przeszłości Mad Max uważa, że najlepszym sposobem na przeżycie jest samotna wędrówka po świecie. Zostaje jednak wciągnięty do grupy uciekinierów przemierzających tereny spustoszone przez wojnę nuklearną (Wasteland) w pojeździe zwanym War Rig, prowadzonym przez Imperatorkę Furiosę. Uciekają z Cytadeli sterroryzowanej przez Immortana Joe’ego, któremu odebrano coś wyjątkowego. Rozwścieczony watażka zwołuje wszystkie swoje bandy i wytrwale ściga buntowników, podczas gdy na drogach toczy się wysokooktanowa wojna.

16 ciekawostek z filmu Mad Max: Na drodze gniewu. (2015)

1. Montażystka Margaret Sixel miała do zmontowania około 470 godzin materiału. Oglądanie tego zajęło jej trzy miesiące.

2. Według reżysera George’a Millera scenorys filmu powstał jeszcze przed scenariuszem. Powodem tego było to, że Miller wyobrażał sobie film jako ciągłą pogoń, z niewielką ilością dialogów i większym skupieniem się na wizualizacjach. Scenorys powstał przy współpracy pięciu artystów i składał się z około 3500 paneli.

3. Charlize Theron ogoliła głowę do roli Furiosy, w wyniku czego do swojej roli w „Milion sposobów, jak zginąć na Zachodzie” (2014), musiała nosić perukę.

4. George Miller i Charlize Theron nie dogadywali się z Tomem Hardym podczas kręcenia filmu. Oboje uważali go za trudnego do współpracy. Hardy później przeprosił Millera na premierze filmu w Cannes.

5. Gest wykonany przez War Boys, gdy splatają palce, jest znakiem V8; dosłownie czczą oni moc silnika. Może być również postrzegany jako odniesienie do Walhalli.

6. W wersji niemieckiej, podobnie jak w oryginalnej wersji angielskiej, myszołowy mówią po rosyjsku. W wersji z rosyjskim dubbingiem mówią po niemiecku. W ten sposób brzmią obco dla obu odbiorców.

7. Wykonano wersję R i wersję PG-13. Po pokazach testowych Warner Bros. zdecydował się wydać wersję z oceną R.

8. Podobnie jak w poprzednich filmach z tej serii, imiona wielu postaci nigdy nie są wypowiadane w całości lub w ogóle na ekranie i są podane tylko w napisach końcowych.

9. W filmie użyto trzech identycznych War Rigów, dużej głównej ciężarówki w filmie. Zostały one oparte na czechosłowackim pojeździe wojskowym z napędem na wszystkie koła.

10. Aktorzy byli cyfrowo duplikowani w postprodukcji, aby rozszerzyć sceny z tłumem, więc w rzeczywistości tylko kilku aktorów było potrzebnych na planie podczas kręcenia.

11. Istniała teoria fanów, że Mad Max w tym filmie to tak naprawdę Dziki Dzieciak z drugiego filmu, Mad Max 2 – Wojownik szos (1981). Max nie mówi zbyt wiele w tym filmie i chrząka jak Dziki Dzieciak. Ma też pozytywkę, taką jak ta, którą Max daje Dzieciakowi w drugim filmie. Jednak miniserial komiksowy Vertigo, napisany wspólnie z Georgem Millerem, dowodzi, że Max, grany przez Toma Hardy’ego, to ta sama postać, co Max Mela Gibsona.

12. Produkcja miała pierwotnie nakręcić się około 2011 roku w tradycyjnej scenerii Broken Hill w Australii, ale z powodu ulewnych opadów, które zmieniły pustynny krajobraz w bujną łąkę kwiatów, produkcja została przeniesiona do Namibii.

13. Były żołnierz SAS Jon Iles , który grał War Boya o imieniu The Ace, również kierował zespołem ochrony na planie, aby zapewnić bezpieczeństwo obsadzie, ekipie i ich rodzinom.